Het klooster van de Zusters van Onze Lieve Vrouwe van Amersfoort
Kloosterlaan 29 – Lage Vuursche

De steen (links boven) zit naast de voordeur (rechtsboven). Het hoofdgebouw (links onder) werd door Koningin Juliana bezocht (rechts onder).

In 1925 werd door de Rooms Katholieke jonkvrouw Elisabeth F. M.  Bosch van Drakenstein een gedeelte van haar grondgebied geschonken aan de congregatie van de Zusters van Onze Lieve Vrouwe van Amersfoort om daar op een kapel en klooster te bouwen. De Zusters wilden ook graag een  ziekenzaal op hun terrein hebben voor zieke en oude zusters. Dit werd toegestaan door de Douairière, mits de kapel toegankelijk zou worden voor buitenstaanders. Want zij miste node een Rooms Katholieke kerk in Lage Vuursche. De bouw werd ter hand genomen en kapel, klooster en sanatorium werden in 1927 in gebruik genomen.  In de kapel is een afbeelding te vinden van de schenkster en haar familie in de vorm van een glas-in-lood raam. De kapel is gewijd aan de Heilige Maagd Maria. De kloosterkapel is ontworpen door architect Van Ooijen. De kapel heeft de beschikking over een pijporgel dat gemaakt is door de Soester orgelbouwer Elbertse.

Mw. Bosch van Drakenstein was de bewoonster van Klein Drakenstein. Zij stierf in 1931 op 77-jarige leeftijd.

Links een foto van de kapel met er onder een foto van het sanatorium. Foto rechts Jonkvrouw Elisabeth F. M. Bosch van Drakenstein.

In 1938 werd de ziekenzaal vergroot tot sanatorium. In het sanatorium werden zusters ondergebracht die moesten kuren (TBC). Op het terrein werden ook zgn. draaibare tbc-huisjes neergezet, die zelfs nu nog aanwezig zijn. Later werden ook prominenten in het sanatorium verpleegd om in alle rust en stilte in de bosrijke omgeving van Lage Vuursche weer op krachten te komen. Onder hen waren o.a. Bisschop Nierman (Groningen), Kardinaal Alfrink (Utrecht), Pastoor Kaarsgaren (Baarn) en vele anderen. Op het terrein is een Lourdes grot en een eigen begraafplaats speciaal voor de zusters aanwezig.

Voor de tweede wereldoorlog  is er zelfs een kleuterschooltje in het sanatorium opgericht speciaal voor de kinderen uit Lage Vuursche. Eèn van de zusters, zuster Ludwig, begon hier met 3 kinderen. Het schooltje moest na enkele jaren al weer sluiten.

Tijdens de oorlog vonden onderduikers een schuilplaats in het bos in de buurt en werden zij vanuit het sanatorium van voedsel voorzien. Door verraad liep dit verkeerd af. De Duitse bezetter deed een inval in het sanatorium waarbij iedereen bijeen gedreven werd in de grote zaal, zelfs de bedlegerigen, maar ook personeel, bezoekers en gasten. Er volgde huiszoeking, verhoren en plundering. Zelfs de miswijn werd door de soldaten opgedronken. De kloosterleiding werd afgevoerd,  maar kon gelukkig na enige tijd ongedeerd terugkeren naar Lage Vuursche.

Na de oorlog werd het sanatorium opgeheven en werd het in 1983 een Rooms Katholiek verpleeghuis. Van de grote ziekenzalen werden kamers gemaakt. Tot op de dag van vandaag is de kapel nog steeds in gebruik.

 

Informatie werd verzameld in het archief van de Historische Kring Baerne, uit het boek de geschiedenis van Baarn van Meester Pluim, op de website www.historischekringbaerne.nl,  op de website www.groenegraf.nl , diverse publicaties op internet en vooral uit gesprekken met bewoners van de panden waarin een steen zich bevind. Bijna alle foto’s zijn gemaakt door de auteur. De foto’s van het moment van de steenlegging zijn  gemaakt door de bewoners van het betreffende pand of zijn overgenomen uit oude kranten. Veel informatie is gevonden in de Baarnsche Courant.

Dank aan iedereen die belangeloos zijn medewerking heeft verleent bij het verstrekken van informatie.