Opstandingskerk, wel een foto maar geen steen te vinden
Eemweg – Baarn

Wat wij nu kennen als de Ruysdaelhof, de “woonkerk” langs de Eemweg, werd in 1964 gebouwd als kerk. In 1937 nam de kerkenraad van de Gereformeerde Kerk het besluit een tweede kerkgebouw in gebruik te nemen. Dit werd het leegstaande  gebouw van de “School met de Bijbel”  in de Laanstraat, later kwam hiervoor in de plaats een bankgebouw en weer later het gezondheidscentrum  Julius, met onder andere apotheek Julius.  Deze school stond leeg door het samengaan met de school aan de Dalweg.

Al in 1957 werd een (eerste)  bouwcommissie benoemd voor de bouw van een nieuw kerkgebouw. Al in 1953 werd de grond aan de Eemweg gekocht, omdat de kerkenraad in de Zuid-Oostwijk (Oosterhei) achter het net had gevist en dacht dat de bouwgrond in Baarn op was. Dat is een hilarisch verhaal, want daarna werden nog de Staatsliedenbuurt, Professorenbuurt, Componistenbuurt en alle delen van het Eemdal gebouwd. Hilarisch ook omdat de hervormde en de rooms-katholieke kerk rond 1960 wel een kerkgebouw op de Oosterhei neerzetten en de katholieken ook een school er tegenover.

De  eerste begroting van ca. 360.000 gulden werd ruim overschreden door de begrotingen van een ingehuurde architect. Dit verschil werd het einde van die commissie. In 1960 werd opnieuw een commissie samengesteld. Met de mooie naam Technische Werkcommissie.

Het budget werd verhoogd naar 450.000 gulden. Als architect werd de Baarnse architect Zuiderhoek gekozen. In eerste instantie had de architect wat twijfels, omdat hij het terrein wat aan de krappe kant vond. Maar hij bedacht als oplossing een kerk in de vorm van een tent met veel dak.

Begin 1960 werd ingeschat dat door de groei van Baarn op termijn het totaal van  bijna 1000 zitplaatsen niet genoeg zou zijn. Er werden plannen gemaakt om voor de Laanstraatkerk een vervangend, nieuw kerkgebouw neer te zetten. En dan meer richting uitbreidingswijken van Baarn met het oog op de toekomst.

Op 27 april 1961 stemde de kerkelijke gemeente in met de bouw en in december 1962 werd deze instemming door een besluit van de kerkenraad bekrachtigd. Op 25 april 1964 werd symbolisch de eerste steen gelegd, want de bouw was al geruime tijd aan de gang.  Deze handeling werd verricht door dominee D. Krijger geassisteerd door de toen 4 jarige Elsbeth Eringa dochter van toenmalig jeugdouderling Jan Pier Eringa  en het toen oudste gemeentelid, waarvan de naam helaas bij mij niet bekend is. Predikant Krijger wees in zijn toespraak op het feit dat er al vele stenen waren gemetseld en deze steen dus niet de eerste was, maar een gedenksteen. Het was een eenvoudige grijze steen met in goud de woorden Opstandingskerk Pasen 1964.

 De kerk werd op 15 juli 1994 verkocht en in 1995 na 30 jaren van trouwe dienst buiten gebruik gesteld. De opbrengst werd gebruikt  voor de renovatie van de Kruiskerk, de latere Paaskerk. Ook nevenruimten bij de Paaskerk werden van deze opbrengst opgeknapt. 

Het uiteindelijke lot van deze kerk kunt u nu nog terugvinden aan de Eemweg. Appartementengebouw Ruysdaelhof.

      

Informatie werd verzameld in het archief van de Historische Kring Baerne, uit het boek de geschiedenis van Baarn van Meester Pluim, op de website www.historischekringbaerne.nl,  op de website www.groenegraf.nl , diverse publicaties op internet en vooral uit gesprekken met bewoners van de panden waarin een steen zich bevind. Bijna alle foto’s zijn gemaakt door de auteur. De foto’s van het moment van de steenlegging zijn  gemaakt door de bewoners van het betreffende pand of zijn overgenomen uit oude kranten. Veel informatie is gevonden in de Baarnsche Courant.

Dank aan iedereen die belangeloos zijn medewerking heeft verleent bij het verstrekken van informatie.